Duizendkoppige kool

Duizendkoppige kool is een groen koolras dat al in 1816 beschreven werd met losgroeiende donkergroene bladeren, met aan de gekartelde randen paarse tinten. Er bestaat overigens ook een bonte (sier)variëteit. De stengel kan 120 cm hoog worden. Begin vorige eeuw werd het nog veel gegeten door grote gezinnen, vooral in Limburg. De voorloper hiervan is struikkool, een nog weinig van de oorspronkelijke wilde kool gedifferentieerd type, terwijl de duizendkoppige kool met zijn sterke vertakking en vele ´kolen´ al enigszins gedomesticeerd is. De smaak van de bladeren is volgens Prades een mengeling van zoet met een toets van bittere amandelen. Prades stelt verder dat hij deze kool nooit heeft zien bloeien. Vermoedelijk is dit type kool al door de Romeinen naar onze streken gebracht. Vroeger werd eeuwig moes vooral gebruikt als eerste voorjaarsgroente en als voedergewas. Momenteel wordt het gewas minder gebruikt, vanwege een verbeterd aanbod aan groenten en voedergewassen. De naam eeuwig moes refereert aan de manier van vermeerdering, waarbij de scheuten van de plant als stekken worden gebruikt en zodoende leidt tot een ‘eeuwig’ durende vermeerdering. Eeuwig moes is geen vorstgevoelige groente en kan dus ongestoord buiten groeien. De plant blijft jaar na jaar telkens teruggroeien. Splijtkool die onafgebroken groeit kan tot 40 jaar worden! Ideaal voor een altijd groene border, en altijd aanwezig eten!

Na enige tijd is het scheuren van de plant noodzakelijk om een nieuwe en sterkere groei te garanderen.
Inmiddels is er landelijk een Netwerk Eeuwig Moes actief dat naast instandhouding van dit specifieke ras nog zo’n 200 groenterassen uit de Oerakker-collectie van Ruurd Walrecht in een twintigtal over het land verspreide historische moestuinen probeert te stimuleren (zie www.deoerakker.nl voor de deelnemers en de NPS-documentaire Eeuwig Moes van Catherine van Campen uit 2007).

Oorzaak verdwijnen: Onbekendheid, na plukken beperkt houdbaar in tegenstelling tot sluitkolen en bloemkool.

Het komt ook voor onder de namen:

• Eeuwig moes
• Duizendkop of duizendknop
• Splijtkool
• Chou mille tètes (in Frankrijk)
• Thousand Head (in Engeland nog verkrijgbaar)

De plant vormt net als boerenkool geen kool maar alleen losse bladeren, die als groente gegeten kunnen worden. Ook werd dit ras vroeger voor veevoer geteeld.