Zeeaster heet ook wel lamsoor en staat officieel te boek als aster tripolium. Het is een plant die op zout is gesteld. Ze groeit bijvoorbeeld op de schorren - stukken buitendijks land die bij vloed grotendeels onder water verdwijnen - in de Oosterschelde. Fijnproevers eten haar graag als groente. Maar het is een wilde plant en het hangt van de grillen van de natuur af of ze beschikbaar is. De klant is koning, dus er wordt aan gewerkt om de zeeaster regelmatig op de markt te brengen. In Zeeland is daartoe eind 1989 een proefproject gestart door de Stichting Mariene Cultures Oosterschelde. Op een proefveld in Burgh Haamstede wordt de zeeaster binnendijks geteeld. Dat geschiedt op een soort sawa. De getijden worden er nagebootst. Tegelijkertijd wordt onderzocht of het echt wel nodig is dat het gewas regelmatig in zilt water komt te staan.De onderzoekers gaan na wat de beste samenstelling van de bodem en van de zoutconcentratie daarin is voor het telen van een kwaliteitsproduct. Ook de planten zelf worden zorgvuldig uitgezocht. Ze worden geselecteerd op smaak, kleur, snelle groei en ziekteresistentie.Het meeste werk moet nog met de hand worden gedaan. Dat is duur. Daarom bekijkt men of zaaien, planten, onderhoud en oogst kunnen worden gemechaniseerd. Het proefterrein is verdeeld in vier velden. Op twee velden worden planten voor de markt geteeld. De beide andere velden staan ter beschikking van het wetenschappelijk onderzoek. De Universiteit Brussel zijn beide ge�nteresseerd in het project. Er zijn voorts contacten met Portugal waar enkele jaren geleden ook proefvelden tot stand zijn gekomen. Daar wordt bestudeerd hoe zeeaster zich onder subtropische omstandigheden gedraagt.Het telen en op de markt brengen van de zeeaster gebeurt tevens om de natuur te beschermen. Het is slecht voor de schorren als er mensen rondlopen op zoek naar wilde zeeaster. Als de lamsoren gemakkelijk verkrijgbaar zijn, houdt het gescharrel op de schorren van het natuurmonument Oosterschelde vanzelf op.Sinds kort worden ook de mogelijkheden onderzocht van enkele andere zoutminnende planten: zeekraal (salicornia spp), zoute snijbiet (beta maritima) en zeekool (crambe maritima). Deze mariene cultures zijn niet alleen van belang voor verwende fijnproevers en voor boeren die nieuwe mogelijkheden zoeken. Ook in minder welvarende semi-aride en deltagebieden elders in de wereld heeft men belangstelling voor wat er in Zeeland en Portugal wordt verricht. Zoutminnende gewassen kunnen de bestaansmogelijkheden vergroten van de mensen die daar leven.